На крилјата на фантазијата (лични творби, 2021/2022 год.)

 

                                       Посета на непозната планета

             Беше пролетен ден. Јас весело цртав во мојата соба. Цртав на тема ,,Место кое сакам  да го посетам”  и нацртав една необична планета  во форма на книга.

              Само што завршив со цртежот, на чудесен начин се појавив во чудесно место. Тревата беше разнобојна, а цвеќињата  беа во форма на букви. На дрвата наместо  листови и плодови имаше броеви, а наместо птици летаа книги. Некој  љубезно ме поздрави, а јас возвратив со поздрав. Тоа беше суштество со хартиена глава, хартиени раце, нозе и тело. Наместо дланки и стапала имаше книги, а наместо очи, нос, уста и уши имаше букви и броеви. Суштеството се викаше Буки и ми го покажа својот дом, училиште, место за забава и неколку убави ливади. Нема да верувате, но место за забава беа библиотеките, а ливадите служеа како градинки. На крајот заедно со Буки цртавме, а јас ја нацртав мојата планета Земја. Само што  завршив со цртежот, повторно се вратив на мојата планета, но за жал не успеав да се збогувам со Буки.

               Посетата помина убавo, но јас знам дека поубава планета од мојата нема. На цртежот со  големи букви  допишав ,,БУКЛАНДИЈА” и така ја нареков планетата која ја посетив.              

                  - Теона Велковска                                                                                                                                           

                                       Посета на непозната планета
         Сара е мојата другарка. Таа е без насмевка на нејзиното лице. Никој не може да ѝ ја врати. Гледам кон ѕвездите и се прашувам, дали има ли нешто таму што ќе ѝ ја врати насмевката.
         Размислувајќи, ме осветли чудна светлина. Исплашено потскокнав и забележав еден  кристален вселенски брод. Од него излезе многу чудно суштество во розова боја. Се исплашив, но и бев среќна дека можеби ќе ѝ ја вратам насмевката на Сара.
-Здраво, јас сум Роз!- ми рече.
Ме фати за рака и за дел од секунда се најдов на КРИСТАЛНАТА  планета. Куќите беа направени од сини кристали, улиците беа од виолетови дијаманти, а суштествата беа розови. Роз ме однесе кај фармацевтската фабрика, каде што работеше неговиот татко. Таму се правеа овошни лекови како и овошен напиток за враќање на насмевка.

 - Повели! - ми рече Роз.

 - Дај ѝ го на Сара!
        Јас го зедов напитокот и повторно бев вратена на Земјата. Се поздравивме со Роз и си ветивме дека повторно ќе се видиме. Му се заблагодарив на Роз, затоа што ѝ ја врати насмевката на Сара.

- Јана Парталоска

                         Посета на непозната планета

Јас патував  со вселенски брод. Се најдов на  една чудна планета. Таа беше зелена со розови топчиња. Одеднаш почнав да паѓам заедно со вселенскиот брод.  Се најдов на една непозната планета.                                                                                                     Таму видов многу луѓе. Сите беа многу необични. Тие имаа три нозе, три раце, две глави, еден нос и една уста, а беа зелени. Едно суштество ми се доближи и ми кажа дека се вика Киљ и дека јас сум на планетата Вертиња. Киљ ме однесе дома. Таму ја најдов нејзината помала сестра Хара којашто спиеше.. Киљ ми кажа дека тие немаат родители.Тие ме прошетаа насекаде. Во Вертиња имало две држави - Викс и Лисон. Киљ и Хара живееја во Лисон. Јас многу сакав да ја посетам и другата држава, но таа била многу далеку. Со моите нови другарки си поминав прекрасно, но дојде време и да си одам. Тие две ме испратија до вселенскиот брод.

Кога слетав на мојата планета Земја, беше многу темно, два часот по полноќ. Многу се израдував што се вратив дома. Потоа си легнав на мојата перница со надеж дека пак ќе одам во Вертиња, дека повторно ќе ги видам Киљ и Хара и дека следниот пат ќе одам во државата Викс.

 -        Анастасија Кочовска 

                                         Посета на непозната планета
       Времето беше убаво и топло. Јас си седев во мојот двор и уживав во пролетните убавини. Црцорењето на птиците и мирисот на прекрасните пролетни цвеќиња  ме воодушевуваа.
       Мојот мир го расипа еден лош звук кој доаѓаше од зад  дрвото. Зад  дрвото имаше еден вселенски брод, кој наеднаш ме зеде и ме однесе на една чудна планета која изгледаше вака: таму имаше кафеави мали човечиња со големи глави, големи очи и мали уста и нос, таму дрвјата беа сини со црвено, земјата беше црвена, а небото зелено.
Јас му се обратив на едно од малите суштества:
- Како се викаш и како се вика оваа чудна планета?
- Јас се викам Марли, добре дојде на нашава планета Маргина - рече со сосема разбирлив глас.
     Цел ден се дружевме, а кога падна ноќ, тие ме качија на нивниот вселенски брод и ме вратија во мојот дом.
               - Венера Шутиноска

                        Средба со суштество од друга планета

       Беше саботна вечер. Го вклучив телевизорот за да гледам некој филм, но бидејќи не најдов нешто интересно, легнав да спијам. Потонав во длабок сон.

        Додека спиев, почувствував некој чуден звук,  па веднаш  се разбудив. Погледнав низ прозорецот и видов еден необичен летечки објект. Излегов надвор и бев заслепена  од  една зелена светлина. Вратата се отвори и излезе едно чудно суштество.Тоа беше колку мене: на главата имаше три очи и цело беше зелено. Најпрво бев исплашена, но ми се приближи и ми подаде рака. Јас му реков:

-        Ајде, дојди кај мене дома!

Тоа нешто ми зборуваше, но јас не го разбрав. Го фатив за рака и го однесов во мојата соба. Му пуштив музика и тоа почна да игра. Од џебот извади една топка и ми ја подаде мене. Од топката почна да се испушта многу убав мирис.

          Ги отворив очите, почувствував еден сладок мирис, но не беше од топката, туку од појадокот што го правеше мојата мајка.

     - Марија Јанкоска

                 Средба со суштество од друга планета

Еден топол и прекрасен ден, додека седев во мојата градина, слушнав необичен звук. Јас се исплашив, но сепак отидов да видам што се случува. Звукот доаѓаше од шумата, во близина на мојата куќа.

Вниманието ми го привлече едно чудно светло од кое излезе уште почудно суштество. Изгледаше необично; целото жолто, очите му беа светеа како ѕвезди, а бушавата коса блескаше со жолтозлатен сјај. Полека ми се приближи и за да не се исплашам тивко ми рече:

-       Не плаши се, нема да те повредам! Јас сум Светленка и доаѓам од планетата Стирнал.

Светленка ми раскажа дека нејзиното летало се удрило во метеор и таа ја изгубила волшебната ѕвезда што ѝ помагала да се врати дома.

 Јас се понудив да ѝ помогнам и заедно тргнавме низ шумата за да ја бараме ѕвездата. Светленка беше зачудена од дрвјата во шумата, а посебно од прекрасното црцорење на птиците. Другиот ден ја однесов на пикник со моите другарки и весело за забавувавме. Таа беше загрижена за ѕвездата бидејќи безуспешно ја баравме. Се стемни. Светленка заплака, а од очите ѝ капеа златни солзи. Додека ја тешев, на едно дрво забележавме чудна светлина. Ѕвездата беше најдена.

        Светленка успеа да се врати дома, а јас бев среќна што најдов нова пријателка.

-       Емилија Попеска

Средба со суштество од друга планета 

Еден ден слушнав необичен звук. Излегов надвор и забележав дека во мојот двор има некаков чуден предмет. Се приближив до него и открив дека се работи за вселенски брод. Здогледав еден Марсовец.

Тој имаше зелена кожа, а облеката му беше сребрена испрскана со златна боја. Јас му се обратив:

 ̶   Зошто си тука? 

̶   Го загубив мојот клуч, а без него не можам да го вклучам моето летало и не можам да се вратам дома.- ми одговори.

Јас веднаш се понудив да му помогнам во барањето на изгубениот клуч. Марсовко беше многу тажен. Упорно баравме и јас успеав да го забележам светкавиот клуч пред тркалото на вселенското летало. Двајцата бевме среќни, а посебно мојот нов пријател бидејќи ќе може да  си оди дома.

Ние се поздравивме со ветување дек ќе се видиме, па Марсовко си замина со неговото вселенско летало. Јас се вратив дома и им  ја раскажав на моите родители неверојатната случка.

-       Бојан Мурџески

од нашата училница

Фантастични раскази- најнови творби

                                               

                                    Средба со суштество од друга планета
           Со моите другарчиња седевме во паркот. Весело разговаравме, игравме разни игри и се насладувавме од прекрасната природа околу нас.
          Во еден момент нешто почна да светка и силно да бучи. Ние се исплашивме и почнавме панично да бегаме. Некој чуден глас ни се обрати:
          一 Не бегајте, дечиња, јас не сум лош, дојдов да си играм со вас!
Ние полека се вративме назад и заинтересирано го погледнавме необичното суштество. Зелени очи што светкаат, црвено одело, весела насмевка и големи чизми стоеја пред нас. Тоа суштество беше мирољубиво и другарски се однесуваше кон нас. Љубезно го поканивме да игра со нас. Смеа ечеше наоколу бидејќи Бобо, така се викаше, не знаеше што е топка, никогаш не видел јаже за скокање, а за фудбал ништо не знаеше. Го научивме да игра фудбал, а тој ни вети дека и на неговата планета ќе ги пренесе фудбалските правила.
         Кога се приближуваше ноќта, Бобо со своето летало си замина, со ветување дека повторно ќе нè посети.Навистина, ова беше една чудна и необична авантура.
                                                 - Мелиса Лутишоска

                                       

                             Средба со суштество од друга планета
         Утрото се измив, појадував и излегов надвор. Со моите другарки отидовме до блиската шума  да се прошетаме. Наоколу беше волшебно, зелено, миризливо, а црцорот на птиците одѕвонуваше низ гранките на дрвјата.
         Силен звук ја прекина шумската идила... трас... се слушна од далечината. Истрчавме и од необичната сина светлина излезе едно чудно суштество. Со голема глава, четири очи, шест раце и тежок од, полека ни се приближи. Исплашено го погледнавме, вознемирени од неговата појава. Со една од неговите раце ни даде знак да не се плашиме. Ние му се приближивме, а тоа ни се обрати на македонски јазик.
     一 Стиснав на копчето за преведување и можам да разговарам со вас. Јас сум од друга планета, се викам Зозо и сакам да се дружам со вас.
Се опуштивме и како добри домаќини разговаравме со него, му раскажавме за нашата планета, за нашето село и нашето училиште. Му дадовме од нашата храна, а посебно му се допадна јаболкото. Зозо беше многу весел и духовит и неговата смеа силно одѕвонуваше. Нè покани на неговата планета, а ние прифативме.
        Од неговото летало се слушна аларм, Зозо мораше да си оди. Се поздравивме со желба повторно да се видиме.
                                              - Мелвина Усоска
                                       

                            Средба со суштество од друга планета
           Еден сончев летен ден, шетав низ паркот и ѝ се восхитував на природата. Со занесен поглед во далечините не можев да поверувам  на она што го видов. Кон мене доаѓаше еден вселенски брод.
           Колку необично! Во бродот имаше две зелени суштества. Тие слетаа во паркот и излегоа на патеката. Тие се поздравија со мене и ми кажаа дека се близнаци. Едниот се викаше Макс, а другиот Накс. Јас им кажав дека се викам Елхана и ги прашав зошто се на Земјата. Макс и Накс биле многу осамени и дошле по другарче кое ќе живее со нив, на нивната планета.  Се замислив и им кажав дека не можам да одам со нив бидејќи моите родители ќе се грижат, но дека би било одлично кога тие би останале кај мене неколку дена.
        Авантурата започна. Јас ги одведов кај мене дома каде престојуваа неколку дена. Деновите ни минуваа многу брзо. Одевме на плажа, јадевме сладолед, шетавме низ градот и игравме разни игри.
       Брзо дојде денот за назад. Срдечно се поздравивме, па тие летнаа со вселенскиот брод. Јас засекогаш ќе ги паметам овие денови и знам дека нашите патишта повторно ќе се сретнат.
                                      -Елхана Цаноска
                                               

                               Посета на непозната планета
          Едно утро се разбудив на една непозната планета. Зачудена ја разгледував Чоколадната планета. Шетајќи по неа запознав ново другарче кое се викаше Рахил. Изгледаше чудно и страшно, па јас се исплашив. Си мислев  ако го поздравам  да не ме нападне.
         Тој не беше лош, напротив беше мирољубив и ме покани во неговиот дом. Во неговиот дом имаше чоколадни столчиња, маса од горен шеќер, а завесите беа од шеќерна волна. Навистина сè изгледаше вкусно на Чоколадната планета. Рахил ми даде многу бонбони, чоколади, вкусни колачиња и ме испрати на мојата планета.
       Следната средба ја закажавме на планетата Земја за Нова година.
                                      - Анифа Руфатоска
                                           

Мистер Карпуз

                         Мистер Карпуз
          Еден ден, некој тропна на мојата врата. Кога ја отворив, видов вонземјанин со тело на човек и карпуз за глава. Ми кажа дека се вика Мистер Карпуз и дека доаѓа од планетата Карпузија.
        Тој ме зеде на неговиот вселенски брод и тргнавме во необични авантури. Ја прелетавме целата негова планета и ги видов сите куќарки од карпуз. Навистина, изгледаа слатко!
        Јас и Мистер Карпуз се вративме секој на својата планета и станавме најдобри другари.
                                      -Раим Имероски
                                                   

                    Средба со суштество од друга планета
            Надвор беше пролет. Седев во дворот и уживав во пролетниот мирис.
Во дворот слета едно вселенско летало. Од него слезе едно необично девојче.
            ー Здраво, јас сум Ева и доаѓам од  Шеќерната  плантета! Дојдов да запознам нови другарчиња.
          Ева дојде со мене и јас ја одведов на игралиштето и гледавме како децата играат фудбал.
Потоа ја однесов кај мене дома, ја почестив со колачиња и овошен сок. Ева беше многу среќна и ми подари шеќерно фустанче. Вечерта таа си отиде на нејзината планета, а јас му се восхитував на волшебниот подарок.
                                       - Имијанка Бајрамоска
                                                             

                                     Средба со суштество од друга планета
           Често сонував да имам средба со суштество од друга планета.
           Беше недела навечер и капките дожд удираа на прозорецот. Ја тргнав завесата и погледнав надвор. Небото беше тмурно, ветерот тивко пееше, а лисјата на дрвјата трепереа. Кога погледнав кон дворот, ме заслепе силна и необична светлина. Ги облеков моите гумени чизми и истрчав во дворот за да видам што се случува.
         Необична слика стоеше пред мене. Летачка чинија слета во нашиот двор. Голема и бела, а од отворената врата излегоа необични суштества со зелени уши, розов нос и долги сини нокти.
Во еден момент се исплашив и посакав да се вратам назад, но предизвикот ме влечеше да останам. Суштествата беа мирољубиви и ме поканија да прочетам со нив.
         Неверојатно доживување пред мене.  Со леталото ја свртевме целата планета од север до југ, од исток до запад. видов ѕвезди, други вселенски летала, сретнав необични суштества за кои никогаш не сум знаела дека постојат. Моите нови другари беа прекрасни и паметни. ме вратија дома и ми ветија дека некој ден ќе ме однесат на нивната планета.
                                           - Адиса Лутишоска
                                   

Фантастичен расказ

                         Средба со суштество од друга планета
        Денот ми започна многу убаво.Ме разбуди прекрасното црцорење на птиците.Ме очекуваше убав и возбудлив пролетен ден.
        Јас и моите другарки седевме во градината и разгледувавме списанија за вселената и другите планети. Со возбуда зборувавме за можноста околу нас да има и други суштества и различни светови. И, како некој да не слушнал!? Силна необична светлина ни го одзеде вниманието пропратена со силен тресок.Веднаш истрчавме да видиме што се случува. Неверојатно!Пред нас стоеше еден чуден објект. Всушност пред нас стоеше вселенски брод, ист како во списанието што го разгледувавме.
        Едно чудесно зелено суштество, со необично големи уши и сини очи излезе од бродот и тргна кон нас. Бевме преплашени, не знаевме што да направиме и стаписано стоевме пред непознатиот гостин.Додека збунето го гледавме, тој разбирливо ни се претстави и рече дека се вика Мегасис и дека доаѓа од планетата Инспајран.
        Мегасис беше многу тажен бидејќи неговата планета  се наоѓала  во голема опасност.
  - Прстените со натприродна моќ се изгубени на Земјата и од вас барам помош, очајно ни се обрати.
 - Ве молам, морам да ги пронајдам! Мојот живот и опстанокот на планетата е загрозен! - со плачлив глас ни зборуваше.
       Необичните прстени ќе ја спаселе неговата планета и таа нема да биде уништена.Радарите  на Инспaјран го  детектирале местото каде се наоѓаат прстените, а Мегасис, најхрабриот на планетата е испратен во потрага.
        Ние воопшто не размислувавме, веднаш ја започнавме потрагата. Неколку часа траеше пребарувањето на теренот за на крај среќно да воскликнеме затоа што прстените се најдоа.Беше убаво да се види среќното лице на Мегасис.Тој беше бескрајно благодарен, брзо замина бидејќи Инспајран требаше да се спаси од уништување.
       Возбудлива беше авантурата за спасување на планетата. Се чувствувавме горди што помогнавме и што го спречивме уништувањето. Нашиот нов пријател, Мегасис, ќе нѐ чека за нови возбудливи доживувања.
                                 Ајше Лутишоска VI 2 одд.
                          ООУ„ Единство“, Октиси, Струга

                       

  
                        Посета на друга планета
         Се враќав од училиште. Отсекогаш сонував да се најдам на  некоја друга планета. Сакам да истражувам и да видам што има таму, како се живее, јаде, учи. Во размислувањето ме прекина необичниот звук како тресок и силната светлина што ме обвитка од сите страни. За момент сѐ исчезна, и без да размислувам за времето, се најдов во некоја друга галаксија.
        -Неверојатно! Јас дишам без проблем!- си помислив.
На еден вселенски знак пишуваше: Макотан, галаксија Молериум, дваесет светлосни години.Се најдов покрај една река.Наоколу имаше чудна портокалова трева и многу високи дрвја со необични гранки налик на пиперки. Зачудено зјапав околу мене. Покрај реката забележав едно суштество налик на дете, со големи очи и сина коса.Храбро му се приближив и решив да поразговарам со него. Не се исплаши кога ме виде туку како да ме познава долго време пријателски ми се обрати:
     - Гладна си? Да ти скинам од нашето овошје?
Ме збуни, се замислив, ама гладта беше посилна од сѐ. Зедов од понуденото овошје и слатко загризав. Беше превкусно! Никогаш немав пробано таква храна. Слаткото овошје ме натера да побарам вода.
    -Што пиете?- го прашав.
    -Вода од нашата река, ми одговори.
Моето пријателче беше  добродушно и весело. Се викаше Моцо. Сите жители на планетата имаа имиња што почнуваат на М, исто како нивната татковина. Навистина интересно! Колку ли се тоа имиња!?
Моцо со своето возило на пет тркала ме прошета низ градот. Ми покажа каде живеат, каде учат и каде се забавуваат. Тој не знаеше што е фудбал, ракомет, па јас се понудив да му покажам кога ќе дојде кај мене на гости.
Сѐ беше прекрасно! Сонцето беше во многу бои направено од многу гасови. Нивните научници сами го создале сонцето.
      Моето необично патување мораше да заврши. Се збогував со нив и на ист начин се најдов во мојот дом.Не знаев дали е сон или вистина!?
      Кога се подготвував да легнам, моите пријатели ми испратија ѕвезда за поздрав. Бев пресреќна!
       Со нетрпение го чекам денот кога моите пријатели Макотонци, ќе дојдат во мојата Македонија.
                          Фикрија Лутишоска VI 2
                       ООУ„ Единство“, Октиси, Струга