📖📚📝Во рамките на активностите за промовирање на здраво, активно и достоинствено стареење, Програмата за грижа за стари лица „Најди време“ при Црвен крст Охрид распиша литературен и ликовен конкурс на тема „Хумани прегратки за достоен и подолг живот“.
🏆🥇 На литературниот конкурс, ООУ „Живко Чинго“, Велгошти го претставуваше ученикот Петар Ристов од IX б одделение и освои ПРВА НАГРАДА.
Со особена чест, денес, 19.11.2026 година, присуствувавме на доделувањето на наградите во просториите на Црвен крст, Охрид. Благодариме од срце!
Погледнете ги сликите и видеото од манифестацијата.👇
💬Песната што ја напиша Петар е преполна со емоции и секој стих длабоко допира до секое срце. Прочитајте ја!
Осаменост
Еден ден во домот
пристигна вест,
синот заминува, со верба и чест.
Во далечни краишта среќа ќе бара,
ќе остане пред прагот мајка стара.
Со куфер в рака, за
разделба се спреми,
таа со насмевка солзите ги скри.
Му даде амајлија, го бакна за збогум,
со молитва тивка го испрати од домот.
Денови минуваа, недели се
нижеа,
во празната куќа часови се книжеа.
Го чекаше синот, го слушаше ветрот,
а тишината ѝ го исполнуваше светот.
Една студена ноќ, пред
вечерата,
здогледа дете кај нејзината врата.
Со раце испружени, во ноќта снежна,
бараше топлина, дом и прегратка нежна.
Го внесе во домот, го
стопли со љубов,
му даде засолниште, добрина и збор.
Во неговата смеа повторно се раѓаше,
срцето на мајка што долго тагуваше.
Со детето дните ѝ станаа
светли,
со него и добро и лошо таа дели.
Заедно работеа, песни си пееја,
а тажните спомени полека бледнееја.
Но секоја вечер, кога
денот ќе замолкнеше,
мајката сликата на синот ќе ја бакнеше.
„Само гласот ли ќе му го слуша?
Прегратка топла сака мојата душа“.
И еден ден, кога пролет пристигна,
пред старата врата чекори се слушнаа.
„Мамо, се вратив!“ — глас познат одекна,
а нејзиното лице од радост засветка.
Го прегрна сина си, не
сакаше да го пушти,
со години копнеж во мигот се стопи.
До нив и детето со насмевка гледа
љубовта мајчина си има две чеда .
Сега под еден покрив
тројца се смеат,
си ја делат среќата, деновите ги греат.
Никој не треба да страда во старост,
една прегратка надеж дава радост.
Не бараат многу —
внимание, збор,
некој да ги сослуша, да даде одговор.
Со грижа и љубов, со човечка топлина,
и староста може да биде исполнета со милина.
Подари прегратка, посети
осамени,
не оставај срца во тишина скриени.
Зашто животот е подостоен и поблаг
кога никој не старее заборавен и сам.
- Петар Ристов IX б оделение
ООУ „Живко Чинго“, Велгошти
Погледнете јa и ФБ објавата!



















































