03.03.2018.

За езерото и неговите убавини-лични творби

Езерото, вечна инспирација за прекрасни ученички стихови. Прочитајте ги песните, на секогаш инспирираните, шестоодделенци!
                     
Езерска слика

По езерото кајче плови,
рибарот вешто риби лови.
Езерото јас го гледам,
за него убави стихови редам.

Риби мирно пливаат,
галеби силно летаат.
Сонцето пламено гори,
кајче со бранчиња се бори.

Месечината цела ноќ свети,
на езерото нежност му вети.
Патникот патува до зори, се чуди,
со насмевка езерото се буди.
-Аделина Калчиноска

Езерска слика

Лебед бел езерото го краси,
во водата лиценеце си мие.
Над водата рипче скокна,
од рибарот сака да се скрие.

Езерото наше Охридско се вика,
убаво, волшебно, вистинска слика.
Мирно и тивко како во мај,
блеска со прекрасен пролетен сјај.

Тивко е езерото, сонце го грее,
на песокот ракче се смее.
Деца на кејот шетаат,
на галебите храна им фрлаат.
-Хафса Мевмедоска

Езерска слика
Лебедот бел на езеро спие
своите крилја нежно ги крие.
Од југ ветерот се јави
езерски бранови тој направи.
-Фемија Руфатоска
                                           
Езерото
Езерото сино го гледам
стихови за него редам.
Кајче по езерото плови,
рибарот риби лови.

Лебеди, убави и бели,
со крилјата нежни се цели.
Галебите летаат високо,
на небото бескрајно широко.

Езерото го гледам во детските очи,
восхит и спокојство од нив се точи.
Капка вода на лицето ми капна,
езерска слика во срце ми стапна.
-Мирела Усоска

Езерска убавина

Езеро, рајско, убаво,
слатко, нежно и чудесно,
не` испраќа кај ветрови,
со Црн Дрим не` збратими.

Излегов да се прошетам,
крај Дримот до езерото,
ветерот силно вееше,
езерска песна пееше.

Во Струга сме родени,
со песни езерски задоени,
по Светот кај и да одиме,
езерото во мисли го носиме.
-Мелани Будоска
                       
                       
Езерска слика

Езерото со восхит го гледам,
стихови за песна редам,
за рибарот со кајче што плови,
за рибите со јадица што ги лови.

Песокот со езерото се ракува,
пријателство вечно посакува,
Ветерот со бранчиња се гушка,
за лебедот со галебот шушка.
-Дилбера Шерифоска

Езерска слика
По езерото кајче плови
рибарот риби лови
шареното кајче вешто броди,
со бранови езерски се бори.

Езеро, тивко, мирно,
големо си, сино и ширно.
Ветерот зад Јабланот се јави,
немирни бранови ќе прави.
-Ирфан Калчиноски











26.11.2017.

Новата генерација ни доаѓа...

               Оваа објава е посветена на новата генерација која ќе се дружи со вас, нормално преку Роземак. За почеток дел од нивните творби со научно-фантастична содржина. Навистина, нивната фантазија е многу бујна. Прочитајте ги творбите на шестоодделенците.
                                                           
                                 
                                   Средба со суштество од друга планета

                 Убав ноемвриски ден, се шетав низ блискиот парк. Седнав на една дрвена клупа малку да се одморам. Уживањето во убавиот есенски ден ми го прекина една необична светлина што се појави пред мене. Како во сон, од светлината излезе чудно суштество. Се исплашив од неговата зелено-сина боја и чудни очи со кои љубопитно ме гледаше.
- Кој си ти?- треперливо го прашав.
- Јас сум Тини, од планетата Зума. Мојот вселенски брод се расипа и јас слетав овде.
Неговите движења ми покажуваа дека е пријателски расположен и дека бара помош. Му се приближив и го прашав:
- Дали сакаш да ти помогнам и заедно да го поправиме бродот?
Тој се согласи, но од неговиот стомак почнаа да се слушаат чудни звуци.
- Гладен сум, морам да јадам. Ако не јадам, ќе станам лош.
Јас веднаш го однесов кај мене дома и без да нè видат, од кујната зедовме супа со моркови. Тини слатко јадеше воодушевен од необичниот, за него, вкус. Потоа го послужив со торта од вишни.
-Мммм... никогаш не сум пробал вакво нешто! Вкусно, прекрасно!
Тини уживаше во неговиот престој кај мене. Ние си игравме разни игри и станавме добри другари.
              Времето брзо минуваше, а тој мораше да си оди. Вселенскиот брод успеавме да го поправиме пред да се стемни. Тини влезе во него, весело ме поздрави и ми вети дека ќе дојде повторно за да ме однесе на неговата планета. Одличен ден! Му ја подарив мојата белегзија за секогаш да се сеќава на мене.
             Светлината од неговиот брод полека исчезнуваше во далечината. Јас долго гледав кон небото восхитена од необичната средба.
                              Ученичка: Дилбера Шерифоска



                        Средба со суштество од друга планета
  
              Еден ден, јас и моите другарки отидовме на прошетка во најблискиот парк. Кога стигнавме таму, седнавме на една клупа. Разговаравме за необични нешта и суштества. Одеднаш, во непосредна близина забележавме силна сина светлина. Отрчавме да видиме што се случува.  Едно големо црвено суштество излегуваше од вселенски брод. Кога се заврте кон нас и нè погледна со своите зелени очи кои светкаа со сребрена светлина, ние почнавме да бегаме.
- Не бегајте, сакам да поразговарам со вас, јас првпат гледам некој како вас!
Ние подзастанавме и решивме да поразговараме со него.
-Ние сме деца од планетата Земја. 
Ги кажавме нашите имиња и весело почнавме да разговараме со нашиот нов пријател, Туту. Тој не беше страшен, туку мил и нежен. Се израдува кога му дадовме да јаде јаболко бидејќи никогаш не пробал такво нешто. Туту ни кажа дека на неговата планета нема деца и дека сите се големи и страшни суштества. Тој посака да одиме некогаш кај него на гости. 
            Во еден момент, се слушнаа звуци, доаѓаа возрасни кон нас. Тој се исплаши и веднаш избега. Ние стрчнавме по него, но не успеавме да го најдеме. Никогаш повеќе не слушнавме за него.
                                  Ученичка: Мирела Усоска
  

                                  Средба со суштество од друга планета
                
                Марти беше џуџе од друга планета. Го запознав во блискиот парк при едно негово слетување на Земјата. Нашето запознавање беше необично и страшно. Тој слета со силен звук и зад себе остави голема сина светлина. Јас многу се исплашив, а и тој не беше ништо подобар.
              Навистина беше интересен. Откако му се приближив забележав дека ми е до половината, со симпатично лице и широка насмевка, а очите му светкаат со зелен сјај. По почетната збунетост, брзо се спријателивме и започнавме разговор.
 - Јас сум од планетата Мартија, дојдов да запознам нови другари.
-Одлично, му одговорив, ти си на вистинското место. Најпрвин ќе те однесам дома, а потоа ќе те запознам со моите другари и другарки.
            Во мојот дом се чудеше на мебелот, големиот број украси, слики... Од храната што ја приготви мојата мајка, се насладуваше со задоволство. Тој никогаш не пробал таква храна. На Мартија, жителите јаделе само зеленчук и овошје.
            Најголемо изненадување, за него, беше кога го однесов да игра фудбал на училишното игралиште. Марти трчаше по топката, се вртеше наоколу радосен што научи нешто ново.
- Ах, си поминав прекрасно! - ми рече на заминување.
            Сите бевме тажни што си оди, но ни вети дека ќе дојде повторно, заедно со неговите другари и ќе одиграме пријателски фудбалски натпревар.
                                Ученичка: Хафса Мевмедоска

29.10.2017.

Есенски творби, 2017/2018 г.

Октиси во есен

     Есенска слика
Ги гледам лисјата златни,
од дрвјата полека паѓаат,
ветерот ја мрси мојата коса,
есента потскокнува боса.

Самовилата со златна четка,
ја обои природата за петка,
птиците есенска песна пеат,
децата се радуваат, се смеат.
            -Анастасија Стефаноска

 Есенска слика
Ластовичките си заминаа на југ,
кој ќе остане тука друг.
Есента волшебна навреме стигна,
знамето жолто природата го дигна.

Облакот мек како свила,
октомври го донесе на крилја.
Ветерот бучи и силно вее,
на децата под мустаќ им се смее.

Дождот без престан паѓа,
костените ги раѓа.
Весело береме и пееме,
со чајче топло ќе ги јадеме.
        -Седина Руфатоска

Есенска слика
Есен дојде златна,
жолтата боја ја врати,
и ластовичките ги испрати.

Ветерот гранките ги ниша,
дождот силно труби,
летото силата ја изгуби.
           -Ебру Цаноска
                                         
Есенско небо над Октиси
Есен
Дојде есен мила
облечена во жолта свила.
Славејот тажно пее,
а ветерот вее и се смее.
        -Адем Лутишоски
 Есен
Есен златна жолта
убава и мила
како волшебна си свила
со есенски крилја.

Лисјата силно се веат
птиците тажно пеат
децата во паркот седат
есенски приказни редат.
           -Сунчица Бадалоска

Есенска слика
Есен дојде деца
радувајте се вие,
есента е тајна
во срце што ни спие.

Кога есен дојде,
сите се радуваме,
од шумите наши,
костени собираме.

Ветерот, деца, дува, труби,
силен екот насекаде се слуша,
од волшебни есенски струни,
се топли секоја душа.
 -Виктор Шуминоски
                                                         
Есен во мене
Есен, есен
златна есен
насекаде дојде,
низ полиња пројде.
Есен, есен
златна есен
листови безброј,
паѓаат во строј.
Есен, есен
златна есен
ветерот дува,
секој да се чува.
-Емир Лутишоски
                                 

 Есента блеска
Есента во Охрид блеска,
езерото на галебите им се смешка,
на кејот ветерот дува,
лисјата од минувачите ги чува.

Жолт е Охрид град,
восхит од секој стар и млад,
есенска  волшебна е слика.
Дојдете, тој ве вика.
        -Бојан Будоски

 Есенска слика
Над Охрид есенско сонце грее
на езерото срамежливо му се смее.

Есента облечена во жолта свила
дојде, тивка, убава и мила.

Ластовичките заминаа на југ,
кој ќе пее сега друг.

Волшебна кочија низ градот врти
ги собира сите лисја жолти.
       -Евгенија Топузоска
                                               
Есенска слика
Есента е убава и жолта,
лисјата секаде ги има,
ветерот силно дува,
и од дрвјата ги прима.

Дождот ситно врне,
ја водени сувата трева,
птиците заминаа на југ,
со пискав и тажен звук.
      -Шехида Османоска

Есенска слика
Есента мене ми се смее
Ветерот силно вее
Гранките на дрвјата се нишаат
Ливче по ливче од нив паѓаат
Есента е обоена со жолта боја
Облаците си пеат песна своја
Есента е вистинска бајка
ја сакаме како наша мајка.
      -Анел Рахманоски

Есенска слика
Есента лисјата ги позлатува
ластовичките ги поздравува
дождето со наклон го прима
луѓето ги подготвува за зима

Есента е златно време
со плодови цело бреме
радост, смеа и песна
за Ален, Ева и Есма.

Есенска слика
Есента е најубава слика
сјајно која блика
жолтата боја дојде кај нас,
ох, многу се радувам јас.

Облакот капки рони,
ветерот непрестајно ѕвони,
есента ни дава плодови разни,
за подрумите да не бидат празни.
             -Есма Рамадани
                                         
Есенска слика
Дождот постојано лее
ветерот песни си пее.
Жолтите лисја се ронат,
на небото облаци се гонат.

Во родните дедови ниви
натежнале преполни гранки
со дуњи, јаболка, сливи

Во есен златни плодови се берат,
лисја насекаде се веат,
птиците тажно пеат.
         -Елдина Османоска


Есенска песна
Есенска песна се пее
дождот солзи лее
во мојот роден крај
сѐ е покриено со жолт сјај.

Дождот по покривот тропа
ластовички заминаа на југ
врапчињата останаа сами
топлиот дом со поглед ги мами.

Костени, круши, сливи
насекаде богат род.
Есента е богата мајка,
со плодови многу рој
 - Седмоодделенците


* Сликите од Октиси ни ги испрати Седина Руфатоска. Благодарност!